τι χανω... τι κερδίζω...

Μια στιγμή αν κάτσεις να σκεφτείς.... τι έχεις κερδίσει... τι έχεις χάσει... αν είσαι ευχαριστημένος... αν πονάς..... αν ζητάς.... αν τρελαίνεσαι... αν γελάς στη πραγματικότητα... αν δακρύζεις για το κοινό σου και μόνο....

Αλήθεια έχω κερδίσει... μια θέση δίπλα σου... και θέλω να πιστεύω πως βρίσκομαι κάπου στη καρδιά σου.... αλλά έχω χάσει... εμένα... τον ρυθμό μου... την ηρεμία μου.... την σιγουριά για εμένα την ίδια... συνέχεια ανησυχώ... συνέχεια φοβάμαι... και ζητάω να είσαι εκεί να μου πεις... να μου δείξεις πως όλα αυτά είναι στη φαντασία μου... μην μου πεις "το ξέρεις" γιατί δεν το ξέρω.... δεν είμαι σίγουρη γιατί έχω δει την απογοήτευση στα μάτια πολλών... και την βλέπω και σε σένα... όταν...

Αλήθεια έχω χάσει εσάς... αυτούς τους ανθρώπους που με έκαναν να γελάω κάθε στιγμή.... εσάς που ήθελα να είστε στη ζωή μου για πάντα... που περάσαμε καλές στιγμές... και όλα αυτά γιατί??? Από τη μεριά μου που δεν αντέχω μακριά του γιατί έχει γίνει μέρος της καθημερινότητας μου... γιατί τις μόνες ώρες που μπορώ να είμαι μαζί του είναι μετά τη δουλειά.. την ώρα που εσείς έχετε άπλετο χρόνο... και από την μεριά σας... που δεν θελήσατε να δείτε με τα μάτια της ψυχής αλλά με τα μάτια της προκατάληψης... δεν είμαστε ίδιοι αλλά πάνω κάτω πίστευα πως θέλατε την ευτυχία μου... και βλέπετε... ναι το βλέπετε πως χαμογελάω... τότε γιατί.... έριχνα αλλού τις ευθύνες αλλά δεν φταίνε οι άλλοι για κάτι που το διαλύουμε εμείς....

και εσύ που θέλω όσο κανένα άλλο άτομο να είσαι κοντά μου... σε φοβάμαι.... για να μην με κρίνεις λάθος... και σου κρύβομαι...

Δεν μπορώ να τα έχω όλα.... αλλά θα κρατήσω αυτά μου με κάνουν να χαμογελώ...

Roula's earth!!!!

Στο μαγαζί... ώρα 7:30... έχει δουλειά.. έχω ακούσει παρατήρηση... έχω τις μαύρες μου και εκείνην τη στιγμή..... τσουπ ένα μήνυμα στο κινητό:thelw ki egw afierwsi :( !!!!!!!

Μοναδικό χάρισμα παιδί μου! Στο άσχετο με ένα μήνυμα μπορεί να σε στείλει αλλού αυτή η κοπέλα!!!! Τρομερό ατομάκι είναι!!!! !ΚΑΘΟΛΟΥ ψωνάκι.... ΠΟΛΥ ΗΡΕΜΗ.... ΔΕΝ ΑΡΠΑΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ με τους γύρω της....

Ναι οκ λέω και καμιά βλακεία να περνάει η ώρα.... Αλλά πάνω από όλα είναι ένα πλάσμα μου κάθε φορά με κάνει να γελάω.. ακόμη και με μια ατάκα της... Αλλά ακόμη περισσότερο... με βοηθά όταν προσπαθώ να στήσω κάποιο σκηνικό για τον αδερφό της. Πρόθυμη να με ακούσει και να πει τη γνώμη της... Ένα χάρισμα που πολύ δεν την έχουν.... Γιατί μπορεί να μην τους ένοιαζε κι όλας! Άλλα όχι... ακόμη και στις μαύρες μου είναι εκεί για να με ρωτήσει τι έχω... Ακόμη κι αυτό μου φτάνει από εκείνη!!!

Και πιστεύω να μην έχει κανένα παράπονο από μένα!!!! Ξέρει πως ό,τι θελήσει μπορώ να τρέξω και να το κάνω... όχι γιατί πρέπει... αλλά επειδή το θέλω...

Άλλωστε μου έμαθε την σημαντική διαφορά ανάμεσα στο πεπόνι και στο παγόνι!!!!!!!!!
Το πεπόνι παγόν(ε)ι, το παγόνι δεν πεπόνει!!!!!! Ακόμη γελάω!!!!! (ναι με κάτι τόσο απλό μπορώ να γελάσω!!!!)

Τελικά αυτή η οικογένεια... έχει κάτι που με κάνει απλά να ξεφεύγω!!!!! Με απλές κινήσεις!!!!

Με τρομάζεις... αυτός ο τόνος της φωνής σου με τρομάζει!!!!!! Να είσαι πάντα καλά κούκλα μου!!!!! Εδώ θα είμαι για σένα!!!! Ακόμη και για να σε σώσω από κάποιο δελφίνι!!!!!!

Για σένα...

Μια δύσκολη μέρα με άγχος και τρέξιμο. Να προλάβεις να μαγειρέψεις, να πας στη δουλεία, να είσαι συγκεντρωμένη στη δουλεία, να ανεχτείς όλους τους τρελούς, να είσαι με το χαμόγελο συνέχεια, να δεις πως τα πράγματα είναι δύσκολα, να παραπονεθείς, να σου παραπονιούνται..



Όλα αυτά είναι κουραστικά και τρομερά ψυχοφθόρα....



Αλλά για τις στιγμές που είμαι κοντά σου, για τις στιγμές που χωρίς λόγω σε κοιτάζω και χαμογελάω, για τις στιγμές που νιώθω τα χέρια σου να με κρατάνε σφιχτά, για τις στιγμές που χάνομαι σε ένα μοναδικό φιλί σου....



για όλες αυτές τις στιγμές αξίζει να περιμένω και να υπομένω κάθε δυσκολία... γιατί η μέρα μου αποκτά νόημα από το δευτερόλεπτο που σε συναντώ... που μου χαμογελάς... που σε νιώθω... που με αγκαλιάζεις. Γιατί όλα αυτά που με ταλαιπωρούν, που με τρομάζουν, που με κουράζουν και που με σκοτώνουν, που μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια... με ένα σου βλέμμα εξαφανίζονται, χάνονται σαν μια σταγόνα στον ωκεανό.

Και το κακό είναι πως έχω χάσει κάθε ισορροπία στη ζωή μου γιατί εσύ είσαι αυτός που με αποσυντονίζεις... κακό???? όχι καθόλου... αντίθετα χαίρομαι και σ' ευχαριστώ που είσαι εσύ που με κάνεις να χαμογελώ, να νιώθω, να ονειρεύομαι και να πιστεύω πως όλα θα αλλάξουν...όλα θα φτιάξουν...!

Είσαι ο παράδεισος μου... στο λέω... στο φωνάζω... στο δείχνω με κάθε τρόπο.... γιατί λατρεύω να νιώθω την ζεστασιά σου, να τυλίγομαι πάνω σου, να σου κλέβω τα φιλιά σου, να ζαλίζομαι στο απέραντο των ματιών σου... μονο έτσι μπορώ να είμαι ήρεμη και ευτυχισμένη.

Ακούγομαι πολύ πολύ μελό αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να σου τα πω διαφορετικά!!! Όπως σου είχα γράψει... όλα αυτά είναι μια μικρή ιδέα για ότι συμβαίνει....

Κράτα με όσο πιο σφιχτά μπορείς... έστω και για ένα λεπτό.... για να μπορέσω να αντέξω και την επόμενη μέρα...

Υ.Γ:το τραγούδι αυτό.... για σένα!